Wij fokken uitsluitend volgend de fokreglement van "SHV. De Collie Club Ned" 

                                                     Link hier door naar het beschikbare pupje !!!

dec 2008

Iets over ons.                                                                

Van huis uit hebben wij altijd honden gehad, meestal dwergpoedels.
Toen ik 16 was kreeg ik mijn eerste eigen hond, een St Berhard teefje Tanja, dat zwaar mishandeld was en nog 30 kilo woog. Toen ik eenmaal haar vertrouwen gewonnen en zij haar angst overwonnen had, waren we onafscheidelijk van elkaar.

Toen ik ging samenwonen met mijn man heb ik Tanja mee genomen. Jammer genoeg mocht ze niet oud worden. Tanja is gestorven aan een maagtorsie toen ze vijf jaar was. We kochten toen onze eerste collie, een Sable reu, nog het klassieke type. Groot, niet zoveel vacht, maar wel een karakter van goud. We noemden hem Nouska. Deze reu had geen stamboom en is 12 jaar geworden. Er moest toen natuurlijk weer een hond komen, dat werd toch weer een St. Bernhard teef, Chimera genoemd. Zij werd acht jaar.
We waren ondertussen verhuisd naar een boerderij en hadden plaats genoeg.


In juli 2000 kochten we onze 2e collie, Layka, hetzelfde type als de eerste collie. Groot, minder vacht, maar een karakter van puur goud.
Het collie virus sloeg pas echt toe toen er na twee jaar een collieteefje bij kwam, Jewel Lady Bo. Ze was een Dark sable, en we noemden haar Bo.
Bo was er bij gekomen als gezellige huishond, waar ik veel plezier aan had, omdat Bo graag wilde werken en wij samen een geweldig team vormden. Ze groeide zo mooi op dat het idee ontstond om er eens een nestje mee te fokken. Om me nuttig te maken heb ik tussen de 1e en 2e loopsheid de cursus KK1 gedaan. Dit om meer te weten te komen over de hond en vooral voor als het nestje kwam.
Na een jaar wachten was Bo nog niet loops, dus ik begon aan KK2. Toen ik dit had afgesloten en nog eens een jaar gewacht had, was Bo nog steeds niet loops. Er was bijna 2,5 jaar over heen gegaan, en de angst dat Bo niet meer loops zou worden werd werkelijkheid.
Bo is nu zes jaar en helaas nooit meer loops geworden.

Na drie jaar wachten - in die tijd heb ik cursussen gevolgd en de kennelnaam aangevraagd- kwam in 2005 Demi bij ons wonen.
Ten eerste als huishond, maar in het achterhoofd om er hopelijk eens een nestje mee te kunnen fokken. Want voor ons is het niet meer vanzelfsprekend dat iedere teef loops word.
We wonen nog steeds op dezelfde boerderij, maar nu samen met een paardje, drie katers, twee konijnen, en vijf Schotse Collie's. (een Tricolour en vier Sable teefjes.)

Onze dochter is het huis uit en woont knus met haar vriend in Breda. Dus ik kan al mijn energie en tijd aan de dieren, en vooral de honden geven.
Ik heb intussen zeven jaar ervaring als instructeur op een hondenclub opgedaan. Die ervaring komt weer ten goede in ons eigen roedeltje. Ik ga drie keer per dag met de meiden in het bos wandelen, Zo lopen we samen heel wat kilometertjes af, gemiddeld een kleine 35 a 40 kilometer per week. 

De collie's die we hebben zijn echte werkhonden. Ik train de honden zelf en loop examens op een hondenclub. We hebben van alles gedaan, van gehoorzaamheid tot doggydance, en ze vonden het allemaal te gek.